Ég er alltaf að reka mig á það þessa dagana að hugurinn hneigist í átt að neikvæðninni. Kanski ekki skrýtið eftir alla umræðuna um hrunið, IceSave og þá óáran sem gengur yfir þjóðina. Það versta við svona “slump” er að það getur verið erfiðara en tárum taki að ná sér upp úr þessu aftur, því það er eins og maður grafi sig dýpra og dýpra eftir því sem meiri “ófögnuður” hellist yfir mann.
Alveg eins og umræðan í þjóðfélaginu getur sett mann niður, getur umræða á jákvæðum nótum komið manni upp aftur.
Ég er t.d. alltaf hrifinn af tilvitnun í Theodore Roosevelt forseta Bandaríkjanna sem er á þá leið, þýdd og staðfærð.
“Gerðu það sem þú getur, með það sem þú hefur, þar sem þú ert”.
Svo ef þetta dugar ekki til, getur maður alltaf hrifist af því hvernig fólk sem hefur það miklu “verra” en maður sjálfur, fer að því að halda gleðinni og jákvæðninni.
Einn af þeim er “Nick Vujicic” sem fæddist handa- og fótalaus, en lætur það ekki aftra sér. Hann er trúaður og lætur það hjálpa sér í daglegu amstri en í raun og veru skiptir meðalið ekki máli, heldur tilgangurinn.
Hér má sjá myndskeið af YouTube um piltinn, þau eru nokkur þar, og það er ómögulegt annað en að hrífast með honum.
Eigið þið svo góðan dag og njótið góða veðursins!
Færslur (RSS)